İnceden inceye

Rüzgarla karışık esen sessizlik

Yankılanır kulaklarım da

Leylak kokusuyla

Sarılıp sarmalanmış
Bir insan sureti

Öylece durur karşım da

Günün son demin de

Kızıllık için de

Bir tek
Sen ıslak
Sen canlı

Kupkuru günün orta yerinde

Nuru endam seli
Akıp gider
Gösterişli sözcükler gibi

Şu acınası sessizlik de

Uykusuz düşünceler

Esir ise

Kafaların en kuytu köşelerin de

Razımıdır...

Günün son demin de

Leylak kokusuyla

Sarılıp sarmalanmış

Bir insan sureti

Gözlerinin;gök yaşı dökmesine

                                                            ali evrim tuncel

www.tuncel.azbuz.com

www.sistanbul.azbuz.com

Önümden çekilirsen İstanbul görünecek
Nerede olduğumu bileceğim
Sisler utanacak eğilecek
Ağzının ucundan öpeceğim
Saçına kalbimi takacağım
Avcunda bir şiir büyüyecek
Nerede olduğumu bileceğim

Bu çıplak geceler yok mu
Bu plak böyle ağlamıyor mu
Camları kırmak işten değil
Delirecek miyim neyim
Kirpiklerimden mısra dökülüyor
Kenya'da simsiyah yalnızım
Yoksul bir şilepte gemiciyim
Malezya'da yük bekliyorum
Önümden çekilirsen İstanbul görünecek
Nerede olduğumu bileceğim

Gözlerini söndürme muhtacım
Ben senin aydınlığına muhtacım
Yepyeni bir ilkbahar harcayıp
Bir yaz boğup bir sonbahar harcayıp
Rüzgar gülünü arayacağım
Oran'da Pernanbouc'ta Tombuktu'da
Vinçler yine akşamları indirecekler
Yine karanlığa bulaşacağım
Gözlerin rüzgarda savrulacak

İkimiz iki sap buğday olsak
Sen benim olsan, ben senin olsam
Bir gece vakti aklına gelsem
Uykunu tutsam bırakmasam
Seni kucaklasam, kucaklasam
Birbirimizin kalbini dinlesek
Dünyanın kalbini dinlesek
Büyük ateşler yaksalar
İki güvercin uçursalar
Nerede olduğumuzu bilsek

ATTİLA İLHAN

Hancı

Gurbetten gelmişim, yorgunum hancı!
Şuraya bir yatak ser yavaş yavaş...
Aman karanlığı görmesin gözüm,
Beyaz perdeleri ger yavaş yavaş...
Sıla burcu burcu ille ocağım...
Çoluk çocuk hasretinde kucağım
Sana her şeyimi anlatacağım,
Otur başucuma sor yavaş yavaş.

Güç bela bir bilet aldım gişeden,
Yolculuk başladı Haydarpaşa 'dan...
Hancı, ne olur, elindeki şişeden
Bir kaç yudum daha ver yavaş yavaş!..

Ben o gece hem ağladım hem içtim,
İki gün diyardan diyara uçtum
Kayseri yolundan Niğde'yi geçtim,
Uzaktan göründü Bor yavaş yavaş...

Garibim, her taraf bana yabancı,
Dertliyim çekinme, doldur be hancı!
İlk önce kımıldar hafif bir sancı,
Ayrılık sonradan kor yavaş yavaş...

Bende bir resmi var yarısı yırtık,
On yıldır evimin kapısı örtük...
Garip birde sarhoş oldu mu artık
Bütün sırlarını der yavaş yavaş...

İşte hancı! ben her zaman böyleyim,
Öteyi ne sen sor ne ben söyleyim?
Kaldır artık, boş kadehi neyleyim?
Şu benim hesabı gör yavaş yavaş... 

BEKİR SITKI ERDOĞAN

BULAMAYACAKSIN

 

Bir gün geriye döneecek inasnlığı arayacaksın,

Vefasızlığı gördükçe ağlayacaksın,

Suskunluğun, kaybolan yıllardaki acın,

Dün olduğu gibi bu günde Söyleyecek  söz bulamayacaksın.

 

Gözlerin eski sevğiyi dostlukları  arayacak,

Yüreğin küskünlükleri,kırgınlıkları hissedecek

Maziye dönerek  gözler ölenleri görecek ,

Boşuna kırılan kalpleri artık bulamayacaksın.

 

Hayvansal didişme insanca yaşama bakın,

Bir pir önünde ikrar verenlere iyi bakın,

Bir anlık öfkeyle aşkımızı sildin,

Hatır soracak cesareti bulamayacaksın.

 

Sebebini bilmeden bitiriyorsun sevgini,

Anlamadın hala, ince düşüncelerimi,

Son verirsin diye umutla bekleyenini,

Arayacak cesareti bulamayacaksın.

 

Bir gül, asla olmamalı bu kadar dikenli,

Bitecekse bile dost olarak devam etmeli,

Bu güzel dostluğun kıymetini bilmeli,

Bitirecek cesareti bulamayacaksın.

 

Gün gelecek sırdaşım nerede diyeceksen,

Başın yastıkta, vefasızlığını düşüneceksen,

Seni senden çok seveni bilemeyeceksen,

Yaşayacak cesareti bulamayacaksın.

 

senin bilmedigin

Günbey aşur,dudunun aşur,ganoğun aşur

Hüğüçoğ,Yakup ibrahimin kemiklerimi durur 

Gözden ırak olanı,sevdikleri gönülden unutur

Unutanlar içide ağladı benim gözlerim...

Yokmuydu ibrahim çavuş,tonganın ibrahim 

Ölenleri andıkça dinmiyor göz yaşlarım,

Topal ibrahim,koca ibrahimide çağırın,

Çağırında görsün benim gözlerim..

Maruhların durmuş(gödük),dom ali

Şimdi düdükçü şükrüye ne demeli

Hayat varsa insan ölümüde bilmeli

Artık demeden ağlıyor benim gözlerim

Vardı bir zamanlar tokuşoğ,kütük üseyin        

Yaşamın sonu ölüm,olsada soğukpınar senin

Çolak ali,Kınıklının kel oğlanda bizim

Onları andıkça ağlar dertli gözlerim..

Köyümüzü büyüğü idi kürt ali

Koca ali,sabuk ali,keleşin ali 

İnsan lakabı ile anılır,anılmalı                         

Ali babayada ağlar benim gözlerim 

Dereköylü Şükrünün bağını seyran eyledim

Deli bektaşla dağda koyun,kuzu heyledim

Hamdi Erçıktıya arzuhalimi söyledim

Söylerken de ağladı bemim Gözlerim.. 

Düşündükçe sarıyor beni bir talaş

Cip hocanın hakkı vardır gel helalaş

Diktirdiği cevizleri söken söksün arkadaş

Köyde bir tarihede ağlar benim gözlerim.. 

Ne etti, ne gördüki şu fani dünyada 

Zorto cemalı yakaladı ölüm yatakta 

İki Yetim,bir boynu bükük kalmış hayatta 

ağlamasın mı şimdi benim gözlerim... 

Küçük ali,Süleymanın ali,kıpık ali

Gelde kuçaklaşalım kaytanın kara ali

Terzi ali,deli ali,Gevşenin kayış ali,

Alilere gurban olur benim gözlerim..

Nası unutulur gö cumuya ile gö kazım

Soğukpınar'da büyük hepimize lazım

Unutman sakın,mezarını yol üstüne kazın 

Gelip geçtikçe görsünde ,ağlasın gözlerim.    

Baytar mustafanın vardır köyde emeği 

Muharrem hoca,halis hoca köyün örneği 

Soldu çoban rafetin merekte aldığı rengi 

Büyüklerimi andıkça ağlar benim gözlerim.. 

Süleyman emmi,gazi emmi ikiside can 

Bir yel gibi geldi geçti kalaycını hasan 

Ganoğların saliyi unuttum sandım bir an 

Ben unuturumda,unutmaz benim gözlerim..                       

Balcının mustafa birde sadullah emmi 

Hendek memetle mıstığı hiç söylemem mi

Çatak güdük durmuş,soğukpınarlı değil mi

Duygularımla bile ağladı benim gözlerim..

Melhemlerin  Hakkı çağlar;niye sustu dimce

Bir hava ile geldi idi Ali osman, gitti sessizce

Kendir boğaz iriza emmi,yok kızıp küsmece 

Küsüpte gidenleri gördü benim gözlerim.. 

Temelden çatıya kadar anlar dıran kafa 

Şükrü Demircimi sürdü hayatta sefa           

Horuz ısmail,Tokuş ısmail  çekti cefa 

Cefayı,sefayı  sürenleri gördü gözlerim..  

Bozulmuş sanki felekle kaderin arası 

Kayanın caferin ki değilmi motor kazası 

Unutulur mu kösenin tahsinin ölüm acısı 

Hatırladıkça ağlar benim gözlerim..

İstanbulu taşdı tıfanların kemal

Gönül istiyor Bekçi zeynelle has bal

Hüseyin Keleşte gelsin bir haber sal

Cemallerinide unuttu benim gözlerim..

Alt mehleden mehmetlerin Hasgülü 

Topal peyke  değil mi kızıltarlanın gülü 

Bir dikili ağaç bırakmayan insan zaten ölü 

Ölü gibi yaşayanlarada ağladı benim gözlerim ...

Bekir saykın( sürüncoğ)heybetli yiğit

Görevi Başında vurdu onu bir it

Köyümüzden ölen yürekli bir şehit

Duygular bıraktı kendini,ağlar gözlerim..

Yaşadğı  çile, gam;çektiği  dem ile keder 

Hayatta kuru idi ölünce toprakta yeşer 

Yükledi yükünü ,kuru sabri bu dünyadan göçer 

Göçenlerede ardından ağladı benim Gözlerim. 

Cabir hasan,Demircilerin yetim murat 

Hüseyin ağa,yaşadıda sürdümü hayat 

Evli memedin değil mi çektiği maşakkat 

Atma içine ağla gözlerim ...

Dolu yaşayana kötü değil bu yalan dünya 

Genç Alim'e  kıyamadık toprağa  koymaya

Azap niyaziye soramadım  gardaş nere diye

Gelde dayan şimdi..ağlma emi gözlerim..

Killik Cevat Ölümü hissetin,ne bu hal

Gidiyorsun kara toprağa,demeden hoşça kal

Yabancı değil kel ibrahimide giderken yanına al.

Ezrailden yer alan dostları gördü gözlerim..

Kürüsün Ahmedin derdi yüreğinde kalsın

Baki değiliz paşa,paşa  sende gidersin 

Söyleyin Pannik Kenan'a geride kalmasın

Geride kalanlarla bile ağladı benim gözlerim..

"YAŞAR"dı göloğ ismail içinde acı gurbetin

Tükenmeyince acıları,bitmedi yetimin.  

Kalp dediler ölümüne,Kara saliye bakın 

Kalbi sızlayanlarada  ağladı benim gözlerim..

Kara Hasan bizim yüreğimizde yer edinsin 

Özleyeceğiz seni,cemde cınlayacak sesin

Kara toprak kara hasanı al bağrında kalsın 

Kalsın dedikçe ağlar ağlar gözlerim..

Teri buz yaşamı daha ilk bahar

Daha doruklara çıkacak ömrü var

Çiceği koklamadan gidiyor Bahtiyar

Bahtiyar'ada yücelerden, ağlar gözlerim..

Ölünce  nedense iyi adam olurmuş insan 

Nasıldı diye Cumuyanın şükrüyü sorsan 

Allah rahmet etsin,diyecekler iyi insan 

Tertiplerin rızayada ağladı benim gözlerim.. 

Hasan Hüseyinim kalemin kırılsın senin

Yerim kara gözlerini artık onlarda dinsin

Allah verdiği canını gecinden kendi alsın

Artık ne yürekler nede ocaklar yanmasın..

                     HASAN HÜSEYİN ÖNDE

                     REŞADİYE/ 31 TEMMUZ 2007

Hiçbirşey için "BENİMDİR" deme, sadece de ki;
"YANIMDADIR" Çünkü ne altın, ne toprak, ne sevgili, ne hayat, ne ölüm, ne huzur, ne de keder... DAİMA SENİNLE KALMAZ
H. Lawrence

Atatürk'ün
Mustafa Kemal'in

BEN SENİ ÇOK ÖZLEDİM KÖYÜM

GURBETTE HEM STRESTE HEMDE DARDAYIM
HASRET  DÜŞERKEN İÇİME,DERTLENMEKTEYİM
KÖYÜ GÖREMEK HASRETİ İLE ÖLÜP GİDECEĞİM
BEN SENİ ÇOK ÖZLEDİM  KÖYÜM

ÇÖKELİK,BAZLAMA; KAVURMA İLE YAŞAMAK
YAYLAYA ÇIKIP ÇAM GÖLGEDE SERİNCE YATMAK
BİR BAŞKADIR ŞİMDİ KUŞ SESİYLE UYANMAK
BEN SENİ ÇOK ÖZLEDİM  KÖYÜM

ÇOCUKLARIM BÜYÜDÜKÇE OLDULAR YABANCI 
KÜÇÜK BÜYÜK ÖZLENDİKÇE,YÜREĞİMDE ACI
İLİÇLERİN,SOĞUK SULARIN DERTLERİMİN İLACI
BEN SENİ ÇOK ÖZLEDİM  KÖYÜM

KIŞIN BAŞKA YAZLARIN DAHA BİR BAŞKA GÜZEL
KARIKLARDA SEBZELER,HARKIN İÇİNDE SU GÜZEL 
AĞACINDA KARINCASI ,DALINDA MEYVESİ GÜZEL
BEN SENİ ÇOK ÖZLEDİM  KÖYÜM

GENİŞLEMEDİ DERABANIN,AHURCUĞUN DAR YOLU 
DUT IRGALIYORLAR,ALTINA SERMİŞLER CECİMİ ÇULU
OTURSAK ANLATSAM SANA YA HEP HATIRALAR DOLU
BEN SENİ ÇOK ÖZLEDİM KÖYÜM

BİZ BİZE YAŞARKEN, KÖYÜMDE VARDI BET BEREKET
ŞEYH YAKUP EVLİYASINI İNAÇLA EDERDİK ZİYARET
YAĞMURDAN SONRA TOPRAK KOKUNA OLDUM HASRET
BEN SENİ ÇOK ÖZLEDİM  KÖYÜM

BAKIR HELKİLERİN YERİNİ DAMACANA SULARI ALDI
ÖLÜLERİMİZİ GURBET DEĞİL OTOBÜST ALTI ALDI 

GEÇİM ZOR OLMUŞ YAŞAMIN TADI TUZU KALMADI
BEN SENİ ÇOK ÖZLEDİM  KÖYÜM

YAVANDIM HASANIM GİNE KALDIM YAVAN
ÖMRÜNÜ GEÇİM DİYE YEMESİN GURBET AMAN
TERKETME KÖYÜNÜ  HASAN OLMASIN VİRAN
BEN SENİ ÇOK ÖZLEDİM  KÖYÜM    

HASAN HÜSEYİN ÖNDE

REŞADİYE / 02.HAZİRAN 2008

   SOĞUKPINAR'DAN 

                   GİDENLERİN ARKASINDAN... 

Başımı kaldırsam baksam mereğe        

Raslarmı gözlerim aygır aliye

Dalüsük emmi ahmedinle nereye           

Dedi arkasından baka kaldı gözlerim.

Nazar etme üstmahelleden haydara

Uğra çazırın taşın yanında azaplara

Topal üseyin,Kel hasan emmi sonra

Hatırladıkça ;ağlar benim gözlerim 

Tıfandan halkalığın durmuşa kadar

Kelleboyunun hasan,birde rüştü var

Gecemde gündüzümde hep Soğukpınar

Bu kadar kör mü benim gözlerim  

Dünya ağır geliyor; canı bedenden ayrılana,

Civanların hüseyinle mehmet kavuştu toprağına.

Bekir, bektaş ..bilmem ama alıştım turgut adına

Nice civanlara,yakuplara ağladı benim gözlerim..

Dokunma aksın gözlerimden yaşlar 

Hısım akraba şimdi,ağlar ağıt yakar 

Yavanoğlu dedem ateş düştüğü yeri yakar 

Yavan ademede ağlar,benim gözlerim.. 

Köyün ağası hümmetlerin halilonbaşı,

Tükezlerin bekir değil mi müsahip gardaşı

Sorulmuyor ki sedat çınar'a  ölümün yaşı       

Duygulandıkça ağladı benim gözlerim.

hep yüzü gülerdi  başçavuş irfanın

Eli kalem tutardı burhan hocanın

Ölümüne ne demeli tokuşların hasanın

Gelde ağlamasın benim gözlerim.. 

Aşıklar aşığı cemal aşık,cimit bayram

Sıtkıyı genç yaşta yakaladı ölüm bir an

Deli,dolu Ali rızada geldi sorarsan

Şengüllerede ağladı benim gözlerim..

Bahane beklemez ezrail alır ölürsün

Kütük dedeyi Ünlüler mi düşünsün

Derviş Hüseyinin mi ? boynu bükülsün

Boynu büküklerede ağladı benim gözlerim..

Eğri hocanın ismet,birde kel veli

Ali bey yaşıyordu ölmeden eveli 

Şu yalan dünyada insan insanı sevmli 

Sevdiklerinede ağladı benim gözlerim.. 

Genç yaşta ölümü tatmak bir zulüm

Yaşayan her canlının sonu bir gün ölüm 

Genç yaşta Ataşoğ İhsanı teneşürde gördüm   

Gördü dayanmaz ,ağlar benim Gözlerim..

Hıdır hasanla kalaycı emmiyi gördüm

Onlara dödüğülün bektaşı,saliyi sordum

Dedi şeyh yakupta yatıyorlar biraz yorgun

Şeyh yakup'da yatanlarıda gördü benim gözlerim.. 

Ah edip dünyaya ağlama gönlüm sakın 

Zeynel emmi aydınınla artı derdin,acın  

Kaval üsüğün kazıma'da göz yaşım aksın 

Dökülürken göz yaşlar, ağladı gözlerim.. 

Bekir çavuşa sordum;karadayıyı

Çürüğün bekire bırakmış diyorlar asayı

Hiç unutmak olur mu hemi erük aliyi

Maziyi hatırladıkça ağlar benim gözlerim

Leylanın dursun gücek ahmetle bir arada

Hallağnın topal leylek hikayesi ağzında

Aradıkda bulamadık gödük hüseyini köyde

Şu köyde nice büyükleri gördü benim gözlerim  

Zorbanın kazıma birde hamzanın oğluna uğra

Durak bekteşinde kemikleri sızlar sonra

Ede celal,Beton emmi hadi gidelim soğukpınara

Soğukpınardan gidenleri gördü benim gözlerim. 

Daşlantunun,teberin,dönbülün mürteze

Rıza dededen derman aramışlar derdimize

Hüseyin hoca Kurân okusun ölmüşlerimize

Boşuna göz yaşlarını dökmez benim gözlerim

Günbey aşur,dudunun aşur,ganoğun aşur

Hüğüçoğ,Yakup ibrahimin kemiklerimi durur 

Gözden ırak olanı,sevdikleri gönülden unutur

Unutanlar içide ağladı benim gözlerim...

Deniz'in idamı 52 dakika sürdü

Deniz Gezmiş, Hüseyin İnan ve Yusuf Aslan'ın idam anında boyunlarına asılan ve ilgili mahkeme kararının yazılı olduğu "yaftalar" 36 yıl sonra ortaya çıktı. İdamların "tek gazeteci tanığı" olan Burhan Dodanlı piyasaya yeni çıkan "Hepiniz Suçlusunuz" adlı kitabında yaftaların kendisinde olduğunu açıkladı.



Kitabında yaftaların fotoğraflarına da yer veren Dodanlı idam gecesine ilişkin kendi gözlemlerini de yazdı. Ankara 1 Nolu Sıkıyönetim Mahkemesi Başkanı Tuğgeneral Ali Elverdi tarafından idamları izlemek için içeriye alınan Dodanlı, o geceye dair kitabını ilk kez idamların hemen ardından yayınlamış ancak kitap Sıkıyönetim Komutanlığı tarafından toplatılmıştı.

HER ANI İZLEDİ
Türkiye Halk Kurtuluş Ordusu (THKO) davasını 16 Temmuz 1971'deki ilk duruşmadan son duruşmaya kadar izlediğini belirten Dodanlı, idamların olduğu gece cezaevine nasıl girdiğini de şöyle anlattı: "Sıkıyönetim Mahkemesi Başkanı Ali Elverdi'ye idamları izleyip izleyemeyeceğimi sorduğumda bana 'Resmi görevliler dışında oraya kimse giremez. Ama bütün duruşmaları kesintisiz izleyen biri olarak sen, eğer infazın yapılacağı yerin kapısına kadar gelebilirsen, içeriye almaya söz veriyorum' dedi.



Ankara'da olağanüstü bir hareketliliğin yaşandığı 1972'nin 5 Mayıs'ını 6 Mayıs'a bağlayan gece peşimdeki sivil polisleri atlatarak cezaevinin önüne gitmeyi başardım. Elverdi, beni görünce 'Bu yaptığın delilik, sakın bu durumdan kimseye bahsetme' diyerek içeri aldı."

İDAM GECESİ
İdam gecesinde yaşananları dakika dakika izleyen Dodanlı, Deniz Gezmiş'e ilişkin de şunları aktardı: "Sehpanın altına gelindiğinde, Savcıyla konuşmak istediğini belirten Gezmiş, 'İskemleyi kendim devireceğim' dedi. İskemleyi devirmesi bekleniyordu. Fakat, bir dakikaya yakın bir süre geçtiği halde Deniz Gezmiş'in bu işe yeltenmediği görülünce, cellatlardan biri aniden iskemleyi bir bacağından tutarak çekiverdi.



Gezmiş'in ayaklarının ucu 'Küt!' diye alttaki masaya çarptı ve biraz sonra da kasılarak sallanmaya başladı. On dakika kadar geçtikten sonra, Deniz Gezmiş'in hâlâ kıpırdaması, boyun kemiğinin kırılmamış olmasındandı. Boyunun uzun olması nedeniyle ayakları masaya çarpınca bu kırılmayı önlemişti. Bundan dolayı da Deniz Gezmiş'in ölümü için tam 52 dakikanın geçmesi beklendi. Bu süre içinde zaman zaman yapılan doktor muayenelerinin sonuncusunda; Deniz'in ölmüş olduğu saptandı." (SABAH)

Kaymakamdan skandal sözler!

Köyde Kaldı

Koyunlar kuzu doğurdu
Özledim   ekşi yoğurdu
Dağların çakalı kurdu
Köyde kaldı.Köyde kaldı

Açtı kırların geveni
Annem temizler evini
Babamın harman döveni
Köyde kaldı.köyde kaldı.

Evde aşık bağlaması
Pınarların çağlaması
Taşta yoğurt çalkaması
Köyde kaldı.Köyde kaldı.

Kırlarda sürü yaymağı
Güzeldir balı kaymağı
Çok canım çekti kuymağı
Köyde kaldı.köyde kaldı.

Ninemin çorap örmesi
Dedemin çalı kırması
Gece harman savurması
Köyde kaldı.köyde kaldı.

Yün tarayıp çorap örmek
Kağnı ile ekin çekmek
Tarlalara tohum ekmek
köyde kaldı.köyde kaldı

Tırpan ile çayır biçmek
Korukçudan korkup kaçmak
Misafire kapı açmak
Köyde kaldı.köyde kaldı.

Makinaya sütü vurmak
Kış olunca mal kayırmak
Arpaçukurunda ekin sürmek
Köyde kaldı.köyde kaldı.

Bayanların süt sağması
Erkeklerin sinsin dansı
Ataların sefer tası
Köyde kaldı.köyde kaldı.

Degirmende un öğütmek
Mal peşında ateş yakmak
Köyde kaldı.köyde kaldı

Hayri Aydın
Ocak 2008/Ankara

SENİN OLSUN..  

Ekmeğimin lokması gurbette bölündü 
Felek gözün kör olsun ! yüzümüz mü güldü
Güler mi güler dedi; gözlerime yaşlar yürüdü             
Yıkılası gurbet al acılarım hep senin olsun..

  AHMET BAHADIR  

Seslensen yavruların sesine gelmez ki
Gittiğinde çocuklar ufaktı,baba bilmez ki
Bir bilsen babasızlık el içinde öylesine zor ki
Yıkılası gurbet al babam senin olsun.. 

SENEM

Hayatımızı yaşarken esti acı bir poyraz
Çarparken yüreğim uzakta sevgi olmaz
Gönül yanarken babaya hayelle doyulmaz
Yıkılası gurbet,dilime tat çaldınsa al senin olsun..

MELDA YELİZ

Yuvasız dört çocuk bir kadının başında
Kaşık düşmanı gibi yavanoğlunun aşında
Babam diyerek sarılamadım baba tadında
Yıkılası gurbet verdiğin sasuhluk al senin olsun.. 

 DENİZ

Sandım ki babam düğünümde çalar söyler
Acılı anam kahretsede ellere hep güler
Babanızdır bir gün gelir der ,hep anam söyler
Yıkılası gurbet arslan gibi Celal al senin olsun..
 

 GÜLER

Hasan Hüseyinim içime attım inceden ince
Yetişemedim çoğu dertlerine gündüz, gece
Çocuklar büyüdü yoksulluk ömrümü bitirince
Yıkılası gurbet yaşamadığım ömür al senin olsun..

CELAL ...VE UMUDUN ÖTESİ

HASAN HÜSEYİN ÖNDE

REŞADİYE/13 MAYIS 2008